Η Ενάτη Ωδή της Θεοτόκου

Περίληψη

Ὁ Παναγόπουλος ταυτίζει τὸν «βραχίονα Κυρίου» τοῦ Μεγαλυναρίου μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, τὴν θείαν δύναμιν τοῦ Πατρός, δι᾿ ἧς ἐγένετο ἡ κτίσις, κατὰ τὸ Ἰω. 1,1-3. Ἡ ἐκ Παρθένου σύλληψις, ἡ Ἐνανθρώπησις, τὸ Πάθος, ἡ ταφὴ καὶ ἡ νίκη κατὰ τοῦ θανάτου φανερώνουν ἐνέργειαν ὑπεράνω τῆς φύσεως καὶ τοῦ ἀβοηθήτου λογικοῦ. Ὁ Χριστὸς διασκορπίζει τοὺς ὑπερηφάνους δαίμονας, συντρίβει τὸν Σατανᾶν ὑπὲρ τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἐλευθερώνει τὴν καρδίαν ἀπὸ τὴν τυραννίαν του. Ἡ πτῶσις τοῦ Ἑωσφόρου, κατὰ τὸ Ἠσ. 14,13-14, ἀρχίζει ἀπὸ νοερὰν ὑπερηφάνειαν· τὸ κακὸν γεννᾶται ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀποστασίαν τοῦ κτίσματος καὶ ὄχι ἀπὸ τὸν Θεόν. Αἱ τάξεις τῶν ἀγγέλων καὶ ὁ φύλαξ ἄγγελος ἀντιπαραβάλλονται πρὸς αὐτὴν τὴν ἀνταρσίαν. Ἡ Βαβέλ, ἡ αὐτάρκης ἑλληνικὴ σοφία καὶ ἡ ἀπόρριψις τοῦ Χριστοῦ δείχνουν τὴν τύφλωσιν τῆς ὑπερηφανείας, ἐνῷ ὁ λόγος τοῦ Σταυροῦ εἰς Α΄ Κορ. 1,18-24 ἀποκαλύπτεται εἰς τοὺς καθαροὺς καὶ ταπεινούς. Ἡ θεραπεία εὑρίσκεται εἰς ἐκκλησιαστικὴν προσευχήν, μετάνοιαν καὶ ἀπόδοσιν κάθε χαρίσματος εἰς τὸν Θεόν.