Ο Απόστολος Πέτρος

Περίληψη

Μεταβαίνων ἀπὸ τὴν ὁδὸν πρὸς Ἐμμαοὺς εἰς ἄλλην τῶν πασχαλίων ἐμφανίσεων, ὁ Δημήτριος Παναγόπουλος ἐξετάζει τὸ «ὤφθη Σίμωνι» (Λουκ. 24,34). Ὁ Χριστὸς ἀνεζήτησε τὸν Πέτρον διὰ νὰ ἀποκαταστήσῃ μαθητὴν ὁ ὁποῖος εἶχε θέσει ἑαυτὸν ἐκτὸς τοῦ κύκλου τῶν Ἀποστόλων, διὰ τοῦτο καὶ ὁ ἄγγελος εἶπεν «εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καὶ τῷ Πέτρῳ». Ὁ Θεὸς δὲν βλέπει κακοῦργον ἀλλ᾿ ἀσθενῆ, τοῦ ὁποίου ἡ νόσος εἶναι ἡ ἁμαρτία, καὶ ἐργάζεται διὰ τὴν μίαν ψυχήν. Ὁ Ἰούδας καὶ ὁ Πέτρος ἠρνήθησαν ἀμφότεροι τὸν Κύριον, ἀλλ᾿ ὁ μὲν Ἰούδας ἐκ ψυχροῦ συμφέροντος, ὁ δὲ Πέτρος ἐξ ἀλογίστου αὐτοπεποιθήσεως: ὁ Χριστὸς εἶχε προσευχηθῆ ὄχι διὰ νὰ ἀποφύγῃ ὁ Πέτρος τὴν πτῶσιν ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ ἐκλείψῃ ἡ πίστις του, καὶ κατόπιν τὸν προσέταξε νὰ στηρίξῃ τοὺς ἀδελφούς του (Λουκ. 22,31-32). Ἡ χάρις ὑποχωρεῖ διὰ νὰ συντριβῇ ἡ αὐτοπεποίθησις, ἡ δὲ μετάνοια τοῦ Πέτρου διήρκεσεν ὅλον τὸν βίον του.