Περί εκκλησιασμού (ΙΑ΄)

Περίληψη

Ἡ ἑνδεκάτη ὁμιλία συνεχίζει περὶ τοῦ συμβολισμοῦ τοῦ ναοῦ καὶ τῆς προσφορᾶς. Τὰ στασίδια εἶναι κατεσκευασμένα δι᾿ ἡμιανάπαυσιν, ὥστε οἱ πιστοὶ νὰ ἵστανται ὄρθιοι καὶ νὰ προσεύχωνται μὲ τοὺς βραχίονας ἀναπαυομένους σταυροειδῶς· ὁ Μωϋσῆς κρατῶν ὑψωμένας τὰς χεῖρας ἐνῷ ὑπερίσχυεν ὁ Ἰσραὴλ προτυπώνει τὸ αὐτὸ σημεῖον (Ἔξ. 17), ἡ δὲ ἔπαρσις καθαρῶν χειρῶν ἀντηχεῖ εἰς τὸν ἑσπερινὸν στίχον καὶ εἰς τὴν ἀποστολικὴν παραγγελίαν (Ψαλμ. 140,2· Α΄ Τιμ. 2,8). Τὰ ἑξαπτέρυγα εἰκονίζουν τὰ Σεραφὶμ τῆς ὁράσεως τοῦ Ἡσαΐου, τὰ ὁποῖα καλύπτουν τὴν κεφαλὴν καὶ τοὺς πόδας ἀφήνοντα ἀκάλυπτον τὸ σῶμα, διδάσκοντα ὅτι ἡ θεία φύσις μένει κρυπτὴ καὶ ὅμως ἐφανερώθη σαρκωθεῖσα. Ὁ Δημήτριος Παναγόπουλος ἐπιμένει ὅτι τὸ πρόσφορον πρέπει νὰ παρασκευάζεται κατ᾿ οἶκον ἀπὸ σῖτον ἀφιερωμένον, καὶ ὅτι σκοπὸς τῆς Λειτουργίας εἶναι ἡ Θεία Κοινωνία καὶ οὐδέποτε τὸ ἀντίδωρον.