Περί εκκλησιασμού (Β΄)

Περίληψη

Εἰς τὴν δευτέραν ὁμιλίαν περὶ ἐκκλησιασμοῦ ὁ Δημήτριος Παναγόπουλος παρουσιάζει τὸν ναὸν ὡς οἶκον τοῦ Θεοῦ καὶ λιμένα τῆς ψυχῆς. Ὁ ὀρθὸς ἐκκλησιασμὸς ζητεῖ προετοιμασίαν, προσοχήν, προσευχὴν καὶ ἀληθῆ πόθον μετοχῆς. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ νέα κιβωτός, τὸ ἰατρεῖον τῶν ψυχῶν καὶ ὁ κοινὸς οἶκος ὅπου οἱ χριστιανοὶ συναντοῦν τὸν Χριστόν, τοὺς ἁγίους καὶ ἀλλήλους· ὁ Παῦλος τὴν ὀνομάζει οἶκον Θεοῦ ζῶντος καὶ στῦλον τῆς ἀληθείας (Α΄ Τιμ. 3,15), ἡ δὲ κλῖμαξ τοῦ Ἰακὼβ τὴν προτυπώνει ὡς ἄνοδον πρὸς τὸν οὐρανόν (Γεν. 28,10-22). Ἑπόμενος εἰς τὸν ἅγιον Ἰωάννην τὸν Χρυσόστομον ὑπενθυμίζει ὅτι κληρικοὶ καὶ ἱεροψάλται κοπιοῦν ὑπὲρ τῶν πιστῶν, καὶ περιγράφει τὸν ναὸν ὡς πρόγευσιν τοῦ Παραδείσου, τρεφομένην ἀπὸ τὰ Εὐαγγέλια, τοὺς Ἀποστόλους καὶ τοὺς Προφήτας. Προτρέπει τοὺς γονεῖς νὰ καθιστοῦν τὸν ἐκκλησιασμὸν καὶ τὴν Θείαν Κοινωνίαν συνήθειαν ἀπὸ τῆς νηπιακῆς ἡλικίας.