Προς Εμμαούς

Περίληψη

Μὲ κεντρικὸν χωρίον τὸ Λουκ. 24,13-35, ὁ Δημήτριος Παναγόπουλος παρουσιάζει τὸν ἀναστάντα Χριστὸν ὡς θεμέλιον τῆς ἐλπίδος διὰ τὴν ἀνάστασιν τοῦ ἀνθρώπου. Ὑπενθυμίζει τὰς πασχαλινὰς ἐμφανίσεις, ἀπὸ τὴν Θεοτόκον καὶ τὰς Μυροφόρους μέχρι τοῦ Πέτρου, τῶν μαθητῶν τῆς Ἐμμαοῦς καὶ τῶν Ἀποστόλων. Ὁ Κλεόπας καὶ ὁ συνοδοιπόρος του, βυθισμένοι εἰς τὴν λύπην καὶ τὰς διαψευσμένας προσδοκίας των, δὲν ἀναγνωρίζουν ἀμέσως τὸν Κύριον. Ἡ ἀνεξικακία τοῦ Χριστοῦ διδάσκει συγχώρησιν, ἐνῶ ἡ ἑρμηνεία τοῦ Μωϋσέως καὶ τῶν Προφητῶν φανερώνει ὅτι ὁ Σταυρὸς καὶ τὸ πάθος προηγούνται τῆς δόξης. Αἱ ἀκούσιοι δοκιμασίαι δύνανται νὰ καθαρίσουν τὴν ψυχήν, καὶ ἡ Γραφὴ ἀπαιτεῖ προσεκτικὴν μελέτην· ἡ σωτηρία, ὅμως, προσφέρεται μόνον διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, καθὼς μαρτυρεῖ τὸ Πράξ. 4,12.