The Epistle Reading of the Annunciation (Part 1)

This English transcript is an automated translation of the original Greek lecture. It may contain errors; the original Greek audio recording is the authoritative source. Some passages are omitted per editorial policy.

Let us say a short prayer, then. Most Holy Theotokos, Lady and God-bearer, holy Angels and Archangels, honorable Forerunner, Twelve Apostles, Paul who ascended to the heavens, Fathers and Teachers of the Church, venerable ones and martyrs, you who contested well and were crowned, intercede with the merciful God, that He may grant forgiveness of transgressions to our souls. Amen. Be seated.

Today, brothers, is a very great and joyful feast, today is the feast of the Annunciation. Rejoice, O earth, with great joy. Today is the beginning of our salvation. What does “the beginning” mean? The start. Today the salvation of the human race begins. From the hour of the Annunciation, from the hour when the Most Holy Theotokos (All-Holy) bowed her head before the Archangel and said,

“Let the will of the Lord be done,” God, the bodiless One, began to take a body from the blood of the Virgin. From that moment, God became incarnate, He became man. This most exalted event of the Divine Incarnation is what our Church celebrates today, and at the same time, alongside it, the nation celebrates its own Resurrection. That too is a great event, a great miracle: after four centuries of indescribable slavery,

the small nation rose up and cast down the Beast of the Apocalypse, Ottomanism, and gained its freedom, just as the great prophet of Orthodoxy, Saint Kosmas Aitolos, had prophesied, and just as the greatest of the generals of the Greek Revolution, Theodoros Kolokotronis, the Elder of Morea, had assured us:

God and the Most Holy Theotokos (All-Holy) gave their signature for the freedom of Greece, and they do not take it back. Today, on the occasion of the great feast of the Annunciation, a difficult epistle reading was read. It is very lofty, very theological, and very difficult, full of great and moving meanings.

I will read the passage once more, so that you may see how difficult it is, and I will try to explain it to your piety. It is from the second chapter of the Epistle to the Hebrews, an epistle with very lofty theological meanings: “For both He who sanctifies and those who are sanctified are all of one; for this reason He is not ashamed to call them brothers, saying,

‘I will declare Your name to My brothers; in the midst of the Church I will hymn You. ’ And again: ‘I will put my trust in Him. And again: “Behold, I and the children whom God has given Me. ” Therefore, since the children have shared in flesh and blood, He Himself likewise partook of the same, so that through death He might destroy the one who had the power of death, that is, the devil, and deliver those who,

through fear of death, were subject to slavery all their lives. For surely He does not take hold of angels, but He takes hold of the seed of Abraham. Therefore He had to be made like His brothers in all things, so that He might become a merciful and faithful High Priest before God, to make atonement for the sins of the people. “For in that He Himself has suffered, being tempted, He is able to help those who are tempted. ” Did you understand many things?

Ah, some superficial people, when you tell them, “Read Scripture,” say, “We know these things, we know them. ” Shem, Ham, and Japheth, “we know them. ” “Dry stalks,” as they say in my village. “We know. ” You may spend your whole life, seventy years, on one page of Holy Scripture, and still not have solved all its problems or fully understood all its meanings. There are passages of Holy Scripture over which the greatest theologians and scholars have broken their heads and still could not give a solution.

For example, there is a passage in the Epistle to the Galatians with more than four hundred interpretations, and it is not certain that the correct interpretation is even among those four hundred. Holy Scripture is an abyss of meanings and an abyss of questions. Very briefly, we will explain this difficult passage. “He who sanctifies and those who are sanctified are all of one.

” He who sanctifies and those who are sanctified all come from one. Who is He who sanctifies? That is easy for you to say. Christ is He who sanctifies. In the Old Testament, He who sanctifies is God. In the New Testament, He who sanctifies is Christ. So draw the conclusion. What is Christ? He is the God of the Old Testament, who took on flesh and bones.

I repeat it. According to the Old Testament, He who sanctifies is God. No one else can sanctify man. According to the New Testament, He who sanctifies, He who cleanses us from sins and makes us Saints, is Christ. Therefore Christ is the very God of the Old Testament. Where are the Jehovah’s Witnesses, who say that Christ is not God? Is any one of them here, so that we can have a dialogue? They do not come. We invited them.

He who sanctifies is Christ, our incarnate God. And who are those being sanctified? The Christians. He who sanctifies is Christ; those being sanctified are the Christians. What does the Apostle say here? Both Christ who sanctifies and the Christians who are being sanctified all come from one; they are all brothers. Who is this one?

This is a little difficult. Pay attention. Well, the angels also come from God, but they do not call us brothers. No. Both Christ who sanctifies and the Christians who are being sanctified all come from one. For this reason they are brothers among themselves, and Christ calls us brothers. Who is this one? It is Adam, not God. Because the angels also come from God, but they do not call us brothers.

The angels are of another nature; the angels do not call us brothers. Nor do we call the angels brothers. All human beings are called brothers among themselves. For Christ to call us brothers, He too is man. So from whom does He come as man? Mr. Kyriakos said it: from Adam. Therefore Christ, who sanctifies us, and the Christians, who are being sanctified, all come from one, from Adam. Christ too comes from Adam as man.

And since Christ also comes from Adam as man, what does He regard us as? Brothers. He regards us as brothers. See what it says next: “For this reason He is not ashamed to call them brothers. ” For this reason, for this cause. That is, because Christ also comes from Adam. In other words, He too is man as we are. For this reason, for this cause, Christ “is not ashamed”; He is not embarrassed, but condescends to call us what? His brothers.

Since He too became man, He condescends to call us His brothers. He became man, but He is also God. And He could have spoken as God, from the higher position, and not called us brothers. But He condescends to speak from the lower position, the human position, and He is not ashamed to call us brothers, in order to give us worth and honor. He calls us brothers. In a prophetic psalm in the Old Testament, in Psalm 21, which we hear on Great Friday,

the most moving psalm, it prophesies ten or fifteen things from the Passion of Christ. It is the psalm that begins, “Eli, Eli, lama sabachthani, ” which Christ said upon the Cross, as man: “My God, My God, why have You forsaken Me? ” For God, upon the Cross, left Christ to undergo the whole horror of pain, so that His sacrifice would be perfect and would save men completely. In this Psalm Christ speaks, a thousand years before Christ,

prophetically, first as crucified, and secondly as risen. In the first part of the Psalm He speaks as crucified, and in the second part of the Psalm He speaks as risen. Speaking prophetically as the risen Christ, in the second part of Psalm 21, what does He say to God? Christ, as man, what does He say to God? “I will declare Your name to My brothers; in the midst of the Church I will hymn You. God, I will proclaim Your name to My brothers.

I will speak of Your name to My brothers, to My fellow men. He calls us brothers. Within the Church, within the sacred assembly of the faithful, I will hymn Your name. So Christ, in the Psalm, calls us brothers because He too became man. And all men are brothers to one another. After the Resurrection, Christ again called us brothers. Do you remember what the risen

Lord said to the myrrh-bearing women? “Go, tell My brothers that I have risen, and that I go before them into Galilee. ” You myrrh-bearing women, go and tell My brothers, My disciples, the Apostles and the other faithful, My brothers, that I have risen and that I will meet them in Galilee. The glorified Lord called us His brothers. Remember also the Gospel of the Universal Judgment, which we heard on Meatfare Sunday.

When Christ comes to judge the world, He will first address the good and say: Come, you who are blessed by My Father, receive, inherit, the indescribable Kingdom that has been prepared for you from the foundation of the world, from the beginning of creation. For I was hungry and you gave Me food; I was thirsty and you gave Me drink; I was naked and you clothed Me. Do you hear what Christ says?

I was a stranger and you took Me in and showed Me hospitality; I was sick and in prison, and you visited Me. The faithful will be astonished and will say: Lord, when did we see You hungry, thirsty, a stranger, naked, sick, or in prison, and take care of You? And what will Christ say then? Inasmuch as you did these things to one of the least of these My brothers, My brothers, you did them to Me. Whatever good we do to other people is as though we do it to Christ,

because He is God, and all good things have their reference in God. And whatever evil we do is as though we do it to Christ; it is an insult against Christ, who is God. He will call us brothers even at the Second Coming, because once Christ became man, He continues to be man, and He will continue to be man unto the endless ages. This is what the Gospel teaches, my brothers, and this is what the Fathers of the Fourth Ecumenical Council declared and dogmatized.

What did the Fathers of the Fourth Ecumenical Council say? The two natures, the divine and the human, were united in the womb of the Holy Virgin. Divinity was united with humanity, the divine nature with the human nature. And the theandric person of Jesus Christ came into being. The two natures were united without change, without division, without separation, without confusion. So then, the two natures are never separated. Christ will always be God and man, an eternal sign, an eternal proof of His love for us men.

He will eternally be man. This is why we condemn the Monophysites. For what did the Monophysites say? That the divine nature absorbed the human nature, and that Christ ceased to be man, and is only God. Wrong, wrong. Christ no longer has one nature. He has two natures, the divine and the human. He is God and Man. What did Paul say on the Areopagus, speaking to the Athenians?

God appointed a man by whom He will judge the inhabited world. He appointed a man, a human being. Christ will be man also at the Second Coming, when He judges the world. And He will always be man, God and man. In order for us to receive the Monophysites, for the Church to receive them, there were some discussions there at Chambésy. But the Churches have not received them; the Orthodox Churches, Orthodoxy, has not yet discussed the matter in

a Synod and has not given a judgment. Therefore the Church, Orthodoxy throughout the inhabited world, in order to receive the Monophysites, they must leave Monophysitism. They must acknowledge the Fourth Ecumenical Council, which says that Christ continues to be God and man; the two natures are never separated. They must renounce their heretical saints, Dioscorus, Severus, and the others. And then union with the Monophysites will take place, true union. So Christ calls us brothers because Christ Himself also comes from Adam.

He too became man like us, except for sin. For this reason, what does Christ say again? “I will put My trust in Him. ” I, Christ, will place My confidence in this God. Christ condescends to say that He places His confidence in God. He condescends to speak this way because He became man. As man, He rests upon God. If He had not become man, He would have had no need at all to rest upon God.

Therefore He Himself is, say it, God. That is the matter. As man, He calls us brothers. If He had not become man, He would not call us brothers. As man, He says that He rests upon God. If He had not become man, He would have had no need at all to rest upon God. He would not rest upon God. Therefore He Himself is God. And again, what does Christ say prophetically in the Old Testament, in Isaiah? “Behold, I and the children whom God has given Me.

” What a beautiful word. Behold, I, Christ, and the children whom God has given Me. By children He means the faithful, the Christians. So Christ speaks and says: Behold, I, Christ, and the children whom God has given Me. Christ condescends to speak this way, and to say that God gave Him His children, because He became man and speaks as man. If He had not become man, He would not say, “God gave Me My children, ” because He Himself is God, and the whole world is His children.

Have we understood this, my brothers? If the Millenarians, the false witnesses of Jehovah, understood only this, they would not be Millenarians, they would not be heretics. According to these words, Christ appears lower than God, dependent upon God, because, it says, He became man. If He had not become man, He would not speak as one lower than God. From this we understand that He Himself is God. Christ as man is not only lower than God, as man.

He is lower than certain others too. Who will say it? The angels. Bravo, bravo. Holy Scripture says this. Christ as man is lower even than the angels. Why? Because the angels do not suffer anything and do not die. Christ suffered and died. For our sake Christ became not only lower than God,

lower than Himself, as man. He also became lower than the angels, because He suffered and died, while the angels do not suffer anything and do not die. I often say this to the Millenarians. Here, they say, Christ says that the Father is greater and the Son is lesser. Indeed, I say, but elsewhere it says that Christ is lower even than the angels. What do you have to say about that, I say to the Millenarian? He is lower than the angels as man. And the other statement is true in the same sense. Christ is lower as man.

If He had not become man, He would not appear lower than God.

The children of Christ, the children of Christ, the faithful, the Christians, “have shared in flesh and blood. ” What does this mean? They partake of flesh and blood. We human beings have a soul, or spirit, but we partake of flesh and blood. We also have flesh and bones. We do not have only a soul, but we share in flesh and blood. This is what it means: we partake of flesh and blood. We have flesh and bones, flesh and bone; in one word, we have a body. Since, then, we, the children of Christ,

have flesh and blood, we have a body, He Himself likewise partook of the same. Christ also took the same elements, flesh and blood, flesh and blood. He too took a body. The bodiless God became like us, took a body, was embodied. Why did Christ take the body? Here is the most moving meaning.

Why did Christ take the body? Christ took the body above all and chiefly so that He could suffer and die for us, so that He could sacrifice Himself for us: “that through death He might destroy the one who has the power of death, that is, the devil. Christ took a body so that He could sacrifice Himself, and through His death destroy whom? The one who has the dominion of death.

Dominion means power. The one who has the power of death, the one who has the power to put human beings to death. Whom does he mean? He says it: that is, the devil. Today, my brothers, many preachers and Christians avoid mentioning the word devil. They say this word is shocking. The world in our time has become very falsely refined.

They do not mention the word devil; they do not mention Hell. So they avoid certain words. We cannot become more refined than the Apostles. The Apostle says that Christ took a body in order to sacrifice Himself, and through His death to destroy the devil.

Today people mock you if you say devil, because they have the devil inside them. Whoever does not have Christ has the devil. The apartment does not remain unrented. Know this: whoever does not have Christ has the devil inside him. The whole world, says the Apostle John, lies in the evil one. The small faithful flock is with Christ. The greater part of the world, the Apostle says, and this is a fearful word, is with the devil.

That is why it does not love Christ and is not concerned for its salvation. According to the foolish world’s understanding, the devil is regarded as a product of imagination, something imaginary, not real. There is even a professor of theology there in Athens who wanted to appear modern, and he says that the devil does not exist. The idea of the devil, they say, was created in the Middle Ages. You foolish theologian, Holy Scripture here speaks of the devil. Both the New Testament and the Old Testament speak of him. What a miserable age we live in,

for a professor of theology to say that the devil does not exist. And that the devil was created by the imagination of people in the Middle Ages.

They regard the devil as a mere personification of evil. They say the devil is not a person, but only the personification of evil. Wrong. Heresy. The devil is a person, but an evil and evil-doing person. Just as man is a person, and man has a mind; just as the angel is a person; just as the Father is a person; just as the Son is a person; just as the Holy Spirit is a person.

So too the devil is a person, and all his angels, the demons, are persons. Various fearful phenomena prove in a tangible way that the devil exists. And that demons exist, the angels of the devil, wicked, unclean, and evil-doing spirits. What are these phenomena that prove the existence of the devil and the demons? They are demonic phenomena, spiritualist phenomena, and magical phenomena. I will mention a few phenomena, but let no one be afraid. A man, a normal man,

a healthy man, is suddenly changed. You see his appearance altered. He foams at the mouth, grinds his teeth, cries out, howls, convulses, falls to the ground, becomes rigid. All right, up to this point someone may say, well, these are psychological phenomena. But from this point on, tell me what they are. The demon-possessed man, who has never seen you before, comes up to you and says, Hello, Kostas.

How does he know your name? You know, Kostas, back then you did this and that filthy thing, with dates, persons, and details. He can bring all your sins out into the open. These are facts that can be proven and verified. I, as a theologian, in order to speak responsibly, have investigated these events and have given lectures on them. I saw demonic phenomena with my own eyes. Imagine seeing now this demon-possessed person, who may be illiterate, a villager. One who hardly knew how to say good morning in his own village,

and yet he speaks to you in Persian, English, French, German, Russian, Arabic, Hebrew. There are some demon-possessed people who speak foreign languages. Indeed. A girl from a family I knew became demon-possessed and spoke foreign languages. She was a thirteen-year-old girl, and her feet would sweat and drip fragrant myrrh. And her parents said, Our little girl has become a saint. She had not become holy; she had become demon-possessed. They went to the priests, the exorcisms were read, and the creature was delivered. And now all the relatives, five or six families of brothers and sisters,

all come together to the sermons, go to the Church, confess, and receive Holy Communion. Because of this phenomenon they believed and became Christians. Before that, they were simply good people, worldly people, running to places of entertainment. So they were not occupied with the Church, and they were not concerned about their salvation. When at one point I saw all these families coming unfailingly to the sermons, I asked them, How is it that all of you brothers believe,

with your families, and come to the sermons? One of them laughed and said to me, In our case, the devil helped us to believe. I said, What is this you are saying? He said, What I am telling you: the devil helped us. And they told me the incident. Indeed, you may seize a demon-possessed man, bind him with thick chains, and he will break them like thread. A demon-possessed person may fall from a height of fifty or a hundred meters and not suffer even a small wound,

not even a scratch. The law of gravity goes out the window; the natural law of gravity is abolished. He may fall into fire and not be burned. He may dance on burning coals and not be burned. This phenomenon happens in our own country, as you know, with the Anastenarides, in Lagkadas and in one or two villages there in Serres. It also happens in India, where magic runs wild. It is the phenomenon of fire immunity, as they call it in science. Demonic persons dance on the fires and are not burned, by the power of Satan.

Just as the Three Holy Youths in the furnace of Nebuchadnezzar were not burned by the power of God. Up to a certain point Satan too has power, up to a certain point. Down in Africa... Ah, spiritualist phenomena. Sadly, many people go to spiritualist gatherings. And they ask mediums about the dead, about other things, about revelations. These things are worship of the devil. Keep far away from them.

In any case, in spiritualism phenomena occur that cannot be explained naturally or humanly. You may be at a spiritualist gathering and say, “I want to hear, I want to see my father, who died twenty years ago,” let us say. “I want to see his form, to hear his voice. ” Suddenly the father’s form appears before you, you hear his voice, and you are amazed. You cry out, “Father! ” It is not the father.

It is the devil taking the father’s form and the father’s voice. He is the great hypocrite, the great actor. During spiritualist manifestations, a man who weighs eighty kilos can become thirty kilos. He can lose fifty kilos of his weight. You touch him, and he seems to be thirty, not eighty. You may see the spiritualists saying certain satanic words, and tables rise up, and glasses, plates, and forks dance. Once, in my sermons in Athens, I was speaking about such phenomena to a circle of people,

and one man smiled slightly. I said, “Why are you smiling? ” He said, “I am a spiritualist. I used to do these things. “We would lift,” he said, “the tables, and the glasses, and the plates, and the forks, and the spoons into the air, and they would dance. ” In Babini, a village in Aetolia-Acarnania, you remember, a few years ago demonic phenomena took place, and the press and television were stirred up. There was a great commotion.

The house would be shut, and stones would come from the river into the house, even though the house was shut. Objects would rise up and dance. That girl I told you about, the thirteen-year-old, when she was demon-possessed, would say, “Do you want me to give an order for that object to leave there and go to that wall? She would give the order, and it would move. These are not fairy tales. They are facts. Ah, if only the world were not superficial and prejudiced.

Superficiality and prejudice beat down the world, my brothers. Someone says, “Leave it alone, these are priestly tales. ” They are not priestly tales. They are facts witnessed by Holy Scripture and confirmed by demonic phenomena in every age. You may have heard of a contemporary missionary who suffered a car accident and was killed in Zaire, Father Kosmas Grigoriatis.

Father Kosmas Grigoriatis came from our brotherhood, from our boarding houses. He was close to the Brotherhood of the Cross, of Father Augoustinos, for ten years. Afterward he became a monk and a missionary in Africa. When he would come from Africa, he would tell me of terrible phenomena that happen there. Because Africa is idolatrous and ruled by demons. He told me of an incident that was also published in a missionary magazine in Thessaloniki, and we published it in a magazine as well.

One day, with a Land Rover, he was going to a certain town there in Africa to preach the Word of God. On the road, he saw a strange phenomenon. About five hundred Africans were trying to carry a dead man to the cemetery and could not. They could not lift the coffin. It became so heavy that it was impossible to raise it. They kept trying, kept trying, and then it became lighter, and they lifted it. They would move forward a little,

then it would become heavy, and they would set it down. At one point, a force took that whole crowd and the coffin and drove them off the road toward the fields. A wave, a force, carried them all off the road into the fields. He said to his companions, the Africans, “What is happening? ” They answered, “You do not know what is happening? Inside the coffin is a young man. ” They investigated the case. It was a young man who was the victim of black magic.

Some envious and malicious person had gone to a sorcerer who practices black magic, and by magic he killed this child, this young man. And the young man’s people went to a sorcerer who practices white magic in order to bring about revenge. “That is why,” they said, “they cannot carry the dead man to the cemetery. He said they should bring out the Euchologion, read exorcisms, drive away the demons, and then they would be able to carry the dead man. “Do not do that,” they told him, “because if you do, everyone will turn against you.

Revenge must happen, otherwise the problem will not be resolved. At one moment, what happened? As they lifted the coffin and were going forward, the coffin shot away like a bullet. It went forward, came back, fell upon a woman, and knocked her down dead. ” all the Africans cried out. “The revenge has taken place. This woman was the one who had done the black magic, and she was punished. After that, they led both dead bodies to the cemetery without any obstacle. Many crimes of a magical nature take place in Africa.

They are brought to the courts, and the judges issue condemnatory verdicts. But because the judges themselves are afraid that magic may be worked against them and that they may suffer some disaster, even though they issue a guilty verdict, they give orders that the sentence not be carried out. Africa is terrorized. They seize little children, slaughter them, and offer them as sacrifices. They take blood from little children and put it into reeds, then they ride upon the reed and rise into the air.

Sometimes they land safely, and sometimes they do not land safely, but fall down and are killed. My beloved, the devil is a reality. I have seen fully demonic phenomena in Athens. There is a Cypriot hieromonk who has the gift of casting out demons. They have gathered demonized people from all over the world. I sometimes go to his church and preach, and I see and hear terrible things. Christ came into the world, says the Apostle John, to destroy the works of the devil. Some people are afraid of spells.

Whoever has a relationship with God and the Church, whoever lives the Mysteries of the Church and the spiritual life, should not be afraid. Or if someone is worldly and suffers from magic, the Church has prayers. If people repent, if they fast, if they change their mind, their feelings, and their life, then magic is dissolved through the prayers of the Church. Never take refuge in satanic things in order to undo magic. You must take refuge in the Church. Up to this point we have interpreted tonight. And tomorrow, if God wills, we shall continue.

Tomorrow I will also tell you about the terrible miracle that happened in Athens. We have no time; we must hand over the hall. So then, all together, let us say, “Through the prayers. ” Tomorrow, then, tomorrow. Through the prayers of our holy Fathers, O Lord Jesus Christ our God, have mercy on us and save us. Amen.

Να κάνουμε μια σύντομη προσευχή τότε Παναγία Δέσποινα Θεοτόκε, Άγιοι Άγγελοι και Αρχάγγελοι, Τίμιε Πρόδρομε, Αποστόλων Ιδωδεκάς, Ουρανοβάμων Παύλε, Πατέρες και Διδάσκαλοι της Εκκλησίας Όσοι και μάρτυρες, οι καλώς αφλήσαντες και στεφανοθέντες, πρεσβεύσατε το ελεήμονι Θεό, είναι απτεσμάτον άφεσιν παράσχητες ψυχές ημών. Αμήν. Καθίστε.

Σήμερα αδελφοί είναι πολύ μεγάλη και χαρμόσυνη εορτή, σήμερον εορτή του Ευαγγελισμού, Ευαγγελίζου γη χαρά μεγάλη, σήμερον τη σωτηρία ημών το κεφάλαιον, τι σημαίνει το κεφάλαιον, η αρχή, σήμερα αρχίζει η σωτηρία του ανθρωπίνου γένος από την ώρα του Ευαγγελισμού, από την ώρα που η Παναγία μας έκλεινε την κεφαλή της μπροστά στον Αρχάγγελο και είπε να γίνει το θέλημα του Κυρίου, ο Θεός, ο ασώματος άρχισε να παίρνει σώμα από τα αίματα της Παρθένου.

από τη στιγμή εκείνη, ο Θεός ενυνθρώπισε, έγινε άνθρωπος. Το ύψιστο τούτο γεγονός της Θείας Ενανθρωπίσεως εορτάζει σήμερα η Εκκλησία μας και συγχρόνος και παραλλήλως το έθνος εορτάζει την Ανάστασή του. μεγάλο και αυτό γεγονός, μεγάλο θαύμα ότι έπειτα από τέσσερες αιώνες απερίγραπτη σκλαβιά το μικρό έθνος ξεσηκώθηκε και εγκρέμισε το θηρίο της Αποκαλύψεως, τον Οθωμανισμό και απέκτησε την ευθερία

του όπως είχε προφητεύσει ο μεγάλος προφήτης της Ορθοδοξίας, ο Άγιος Κοσμάς, ο Ατωλός και όπως είχε βεβαιώσει ο μεγαλύτερος από τους στρατηγούς της Ελληνικής Επαναστάσεως, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Γέρος του Μοριά, Ο Θεός, η Παναγία έδωκαν την υπογραφή τους για την ελευθερία της Ελλάδος και δεν την παίρνουν πάλι Σήμερα επευκαιρία της μεγάλης εορτής του Ευαγγελισμού διαβάστηκε δύσκολο αποστολικό ανάγνωσμα Πολύ υψηλό, πολύ θεολογικό και πολύ δύσκολο, γεμάτο από μεγάλα και συγκινητικά νοήματα Θα διαβάσω το ανάγνωσμα

άλλη μια φορά για να δείτε πόσο δύσκολο είναι και θα προσπαθήσω να το εξηγήσω στην ευσεβειά σας. Είναι από το δεύτερο κεφάλαιο της προσεβραίως επιστολής, μιας επιστολής με πολύ υψηλά θεολογικά νοήματα Ότε αγιάζον και οι αγιαζόμενοι, Εξ ενός πάντες, Διήν ετίαν ουκ' επεσχύνεται Αδελφούς αυτούς καλήν λέγων Απαγγελώ το όνομά σου της αδελφής μου, Εν μέσω εκκλησίας ημνήσωσε, Και πάλιν εγώ έσω με πεπιθώ σε παυτό, Και πάλιν, Ιδου εγώ και τα παιδεία αμοιέδοκεν ο Θεός,

Επίουν τα παιδεία και κοινώνηκε σαρκός και αίματος και αυτός παραπλησίως μετέσχε των αυτών. Ή να δια του θανάτου καταργήσει το κράτος έχοντα του θανάτου το τέστη των διάβολων και απαλλάξει τούτους όσι φόβο θανάτου δια παντός τους είναι ένοχοι ή σαν δουλείας. Ουγαρδήπου αγγέλων επιλαμβάνεται, Αλλά σπέρματος αβράμε επιλαμβάνεται, Όθεν όφιλε της αδελφής ομοιωθήνε κατά πάντα, Ήνα ελεήμον γέννητε και πιστός αρχιερεύστα προς τον Θεόν, Ιστοειλάσκεστε τας αμαρτίας του λαού. Ενώ ο γαρπέπονθεν αυτός πειραστής, δύνατε

της πειραζομένης βοηθήσε. Καταλάβατε πολλά πράγματα. Αχ μερικοί επιπόλοιοι, όταν τους λες διαβάστε Γραφή, τα ξέρουμε λέει αυτά, τα ξέρουμε. Σιμχαμ και Ιάφερ, τα ξέρουμε, ξεράδια λένε στο χωριό μου, ξέρουμε Μπορεί να ασχολείς σε όλη τη ζωή σου 70 χρόνια με μια σελίδα της Αγίας Γραφής Και να μην έχεις λύσει όλα τα προβλήματά της και να μην έχεις καταλάβει πλήρως όλα τα νοήματά της Υπάρχουν χωρία της Αγίας Γραφής που έσπασαν τα κεφάλια τους οι μεγαλύτεροι θεολόγοι και επιστήμονες και δεν μπόρεσαν να δώσουν

λύση. Είναι παραδείγματος χάρη ένα χωρίο στην Προσγαλάτας Επιστολή που έχει πάνω από 400 ερμηνείες και δεν είναι σίγουρο ότι αλλά μέσα στις 400 είναι και η σωστή ερμηνεία. Άβυσος νοημάτων και άβυσος ζητημάτων η Αγία Γραφή. Πολύ συντόμως θα εξηγήσουμε τη δύσκολη αυτή περικοπή. Ο Αγιάζον και οι Αγιαζόμενοι εξ ενός πάντες. Ο Αγιάζον και οι Αγιαζόμενοι προέρχονται όλοι από έναν. Ποιος είναι ο Αγιάζων, Αυτό είναι εύκολο να το πείτε, Ο Χριστός είναι ο Αγιάζων,

Στην Παλαιά Διαθήκη, Ο Αγιάζων είναι ο Θεός, Στην Καινή Διαθήκη, Ο Αγιάζων είναι ο Χριστός, Άρα βγάλτε συμπέρασμα, Τι είναι ο Χριστός, Ο Θεός της Παλαιάς Διαθήκης, που πήρε σάρκα και ωστά, Το επαναλαμβάνω, Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, Ο Αγιάζων είναι ο Θεός, κανείς άλλος δεν μπορεί να αγιάσει τον άνθρωπο Σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη, Ο Αγιάζων, Αυτός που μας καθαρίζει από τις αμαρτίες και μας κάνει Αγίους Είναι ο Χριστός, Άρα ο Χριστός είναι ο ίδιος ο Θεός της Παλαιάς Διαθήκης Πού είναι οι χιλιαστές που λένε ότι ο Χριστός δεν είναι Θεός Είναι καλής από αυτούς εδώ, να κάνουμε διάλογο Ενέρχονται, Τους καλέσαμε.

Ο Αγιάζων είναι ο Χριστός, ο Σαρκωμένος Θεός μας. Οι Αγιαζόμενοι ποιοι είναι? Οι Χριστιανοί. Ο Αγιάζων ο Χριστός, οι Αγιαζόμενοι οι Χριστιανοί. Τι λέει εδώ ο Απόστολος? Και ο Αγιάζων Χριστός και οι αγιαζόμενοι χριστιανοί προέρχονται όλοι από έναν, είναι όλοι αδέρφια Ποιος είναι αυτός ο ένας, είναι λίγο δύσκολο, προσέξτε, ε, απ' το Θεό προέρχονται και οι άγγελοι αλλά δεν μας ονομάζουν αδέρφια Όχι, και ο Αγιάζων Χριστός και οι αγιαζόμενοι χριστιανοί προέρχονται όλοι από έναν Γι' αυτό μεταξύ τους είναι αδέρφια και ο Χριστός μας

ονομάζει αδελφούς Ποιος είναι αυτός ο ένας, ο Αδάμ είναι, όχι ο Θεός Γιατί απ' το Θεό προέρχονται και οι άγγελοι αλλά δεν μας ονομάζουν αδελφούς Είναι άλλης φύσεως οι άγγελοι, δεν μας ονομάζουν αδελφούς οι άγγελοι Ούτε εμείς ονομάζουμε τους αγγέλους αδελφούς Αδελφοί ονομάζονται μεταξύ τους όλοι, οι άνθρωποι. Ο Χριστός για να μας ονομάζει αδελφούς είναι και αυτός άνθρωπος. Άρα από ποιον προέρχεται σαν άνθρωπος το είπε ο κύριος Κυριάκος, από τον Αδάμ. Και ο Χριστός λοιπόν που μας αγιάζει και οι χριστιανοί που αγιαζόμαστε όλοι προερχόμαστε από έναν, τον Αδάμ. Από τον Αδάμ προέρχεται και ο Χριστός σαν άνθρωπος Και

αφού και ο Χριστός προέρχεται από τον Αδάμ σαν άνθρωπος Τι μας έχει εμάς, αδέρφια Αδέρφια μας, μας έχει Να του λέει στη συνέχεια Δι είναι αιτία νου και επεσχύνεται αδελφούς αυτούς καλλίου Γι' αυτή την αιτία, γι' αυτό το λόγο Ότι δηλαδή και ο Χριστός προέρχεται από τον Αδάμ με άλλα λόγια είναι και αυτός άνθρωπος όπως εμείς, για αυτή την αιτία, για αυτό το λόγο, ο Χριστός που και επεσχύνεται, δεν τρέπεται, αλλά καταδέχεται να μας ονομάζει πως, αδελφούς του, αφού έγινε και αυτός άνθρωπος καταδέχεται να μας ονομάζει αδελφούς του, έγινε άνθρωπος αλλά είναι και Θεός και θα μπορούσε να μιλάει σαν Θεός από την ανώτερη θέση και να μην μας ονομάζει αδελφούς. Καταδέχεται να μιλάει από την κατώτερη θέση, την

ανθρώπινη θέση, ε, και δεν εντρέπεται να μας ονομάζει αδελφούς για να μας δώσει αξία και τιμή. Που μας ονομάζει αδελφούς. Σε ένα προφητικό ψαλμό στην Παλαιά Διαθήκη, στον Ψαλμό 21, τον ακούμε τη Μεγάλη Παρασκευή, είναι ο πιο συγκινητικός ψαλμός 10-15 πράγματα από τα πάθη του Χριστού προφητεύει Είναι ο ψαλμός που αρχίζει με το Ηλί, Ηλί, Λαμά, Σαββαθανή που είπε ο Χριστός πάνω στο Σταυρό, σαν άνθρωπος, Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειπες, γιατί ο Θεός πάνω στο Σταυρό εγκατέλειψε τον Χριστό, να υποστεί όλη τη φρίκη του πόνου, για να είναι τέλεια η θυσία Του και να σώζει τελείως

τους ανθρώπους. Σε αυτόν τον Ψαλμό μιλάει ο Χριστός, χιλιά χρόνια π.Χ., προφητικά, πρώτα σαν σταυρωμένος και δεύτερον σαν αναστημένος Το πρώτο μέρος του Ψαλμού μιλάει σαν σταυρωμένος και στο δεύτερο μέρος του Σταυρού μιλάει σαν αναστημένος Μιλώντας σαν αναστημένος ο Χριστός προφητικά, στο δεύτερο μέρος του Ψαλμού 21, τι λέγει στο Θεό Σαν άνθρωπος ο Ρωστός, τι λέγει στο Θεό Απαγγελώ το όνομά σου της αδελφής μου, εν μέσω εκκλησίας ημνήσωσε Θεέ θα διακηρύξω το όνομά σου στους αδελφούς μου Θα μιλήσω για το όνομά σου στους αδελφούς μου, τους συνανθρώπους

μου Μας το ονομάζει αδελφούς Μέσα στην Εκκλησία, μέσα στην Ιερή Σύναξη των Πιστών θα υμνήσω το όνομά σου Ο Χριστός λοιπόν μέσα στο ψαλμό μας ονομάζει αδελφούς γιατί έγινε και αυτός άνθρωπος Και όλοι οι άνθρωποι μεταξύ τους είναι αδελφοί Μετά την Ανάσταση πάλι ο Χριστός μας ονόμασε αδελφούς Θυμάστε τι είπε στις μοιροφόρες ο Αναστημένος Κύριος Υπάγετε, είπατε της αδελφής μου ότι γέρθην και προάγω αυτούς εις την Γαλιλαία Να πάτε εσείς οι μοιροφόρες να πείτε στους αδελφούς μου στους μαθητάς μου, στους Αποστόλους και στους άλλους πιστούς στους αδελφούς μου, ότι αναστήθηκα και θα τους συναντήσω στη Γαλιλαία.

Αδελφούς μας ονόμασε ο δοξασμένος Κύριος. Θυμηθείτε και το Ευαγγέλιο της Παγκοσμίου Κρίσεως που ακούσαμε την Κυριακή τον Απόκριο. Όταν θα έρθει ο Χριστός να κρίνει τον κόσμο, θα απευθυνθεί πρώτα στους καλούς και θα πει Ελάτε, οι ευλογημένοι από τον Πατέρα μου, να παραλάβετε, να κληρονομήσετε, απερίγραπτη Βασιλεία, που έχει ετοιμαστεί για σας, από καταβολής κόσμου, από την αρχή της δημιουργίας, Διότι, Πείνασα και μου δώσατε ένα φάγο, Δίψασα και με ποτίσατε, Γυμνός ήμουν και με εντύσατε, Ούτε τι λέει ο Χριστός, Ξένος ήμουν και με περιμαζέψατε και με φιλοξενήσατε, Άρρωστος και στη φυλακή ήμουν και με

επισκεφθήκατε. Θα εκπλαγούν οι πιστοί άνθρωποι και θα πούνε Κύριε, ποτέ σε είδα με πεινασμένο, διψασμένο, ξένο, γυμνό, ασθενή στη φυλακή και φροντίσαμε για σένα Και τι θα πει ο Χριστός τότε Εφόσον αυτά τα πράγματα τα κάματε σε ένα από τους μικρούς αυτούς αδελφούς μου Αδελφούς μου, σε μένα τα κάνατε Ό ,τι καλό κάνουμε στους άλλους ανθρώπους είναι σαν να το κάνουμε στον Χριστό γιατί αυτός είναι Θεός και όλα τα καλά την αναφορά τους έχουν στον Θεό Και ό,τι κακό κάνουμε είναι σαν να το κάνουμε στον Χριστό, είναι προσβολή εναντίον του Χριστού που είναι Θεός Ο αδελφούς θα μας ονομάζει και στη Δευτέρα Παρουσία γιατί ο Χριστός άπαξη και έγινε άνθρωπος Ανθρωπος

εξακολουθεί να είναι άνθρωπος και θα εξακολουθεί να είναι άνθρωπος τους απεράντως αιώνας. Έτσι διδάσκει το Ευαγγέλιο, αδελφοί μου, και έτσι απεφάνθησαν και δογμάτισαν οι πατέρες της Τετάρτης Οικουμενικής Συνόδου. Τι είπαν οι πατέρες της Τετάρτης Οικομενικής Συνόδου Οι δύο φύσεις, η Θεία και η Ανθρωπίνη Ε, ενώθηκαν μέσα στην κοιλία της Αγίας Παρφέλων Ενώθηκε η Θεό της με την ανθρωπότητα, η Θεία Φύση με την Ανθρωπίνη Φύση Και αποτελέστηκε το θεαντρικό πρόσωπο του Ιησού Χριστού Οι δύο φύσεις ενώθηκαν ατρέπτος, αδιαιρέτως, αχωρίστως, ασυχήτως.

Λοιπόν, δεν χωρίζουν οι δύο φύσεις ποτέ. Ο Χριστός θα είναι πάντοτε Θεός και άνθρωπος. Αιώνιο τεκμήριο, αιώνια απόδειξη της αγάπης του προσημάστους ανθρώπους. Αιωνίως θα είναι άνθρωπος, Να γιατί κατακρίνουμε τους μονοφυσίτες, Διότι οι μονοφυσίτες τι είπαν, Ότι η Θεία Φύσης απορρόθησε την ανθρώπινη, Και έπαψε πλέον να είναι ο Χριστός άνθρωπος, Αλλά είναι μόνον Θεός, Λάθος, Λάθος, Ο Χριστός δεν έχει μία φύση πλέον, Έχει δύο φύσεις, τη Θεία και την ανθρωπική, Είναι Θεός και Άνθρωπος Ο Παύλος τι είπε πάνω στον Άριο Πάγο, μιλώντας στους Αθηναίους Ο Θεός όρισε άνδρα με τον οποίο θα κρίνει την οικουμένη

Όρισε άνδρα, άνθρωπο Άνθρωπος θα είναι ο Χριστός και στην Δευτέρα Παρουσία όταν θα κλείνει τον κόσμο Και πάντοτε θα είναι άνθρωπος, Θεός και άνθρωπος Για να δεχτούμε τους μονοφυσίτες, να τους δεχτεί η Εκκλησία, έγιναν μερικές συζητήσεις εκεί στο Σαμπεζή Αλλά οι Εκκλησίες δεν έλαβαν, οι Ορθόδοξοι Εκκλησίες, η Ορθοδοξία, δεν συνεζήτησε σε σύνοδο ακόμη το θέμα και δεν απεφάνθη Λοιπόν, η Εκκλησία, η Ορθοδοξία, η Ανατηνικουμένη για να δεχτεί τους μονοφυσίτες πρέπει να αφήσουν το μονοφυσιτισμό Να παραδεχτούν την Τετάρτη Οικομενική Σύνοδο που λέει ότι ο Χριστός εξακολουθεί να είναι Θεός και άνθρωπος οι δύο φύσεις δεν χωρίζονται ποτέ να αποκηρύξει τους αιρετικούς Αγίους της, το Διόσκορο, το

Σεβήρο και τους άλλους και έτσι θα γίνει η Ένωση με τους Μονοφυσίτες, η Αληθική Ένωση. Ο Χριστός λοιπόν μας ονομάζει αδελφούς για το λόγο ότι ο Χριστός είναι και αυτός από τον Αδάμ έγινε και αυτός άνθρωπος σαν εμάς εκτός αμαρτίας, ε! Για αυτό το λόγο τι λέγει πάλι ο Χριστός? Εγώ έσω με πεπιθός επ' αυτό, Εγώ ο Χριστός θα στηρίξω την πεπίθησή μου σ'αυτόν το Θεό. Καταδέχεται ο Χριστός να λέει ότι στηρίζει την πεπίθησή του στο Θεό. Καταδέχεται να ομιλεί έτσι διότι έγινε άνθρωπος. Σαν άνθρωπος στηρίζεται στο Θεό.

Αν δεν γινόταν άνθρωπος Δεν θα είχε καμιά ανάγκη να στηριχθεί στο Θεό, Άρα είναι ο ίδιος, πέστε το, Θεός έτσι πράγμα, Σαν άνθρωπος μας ονομάζει αδελφούς, Αν δεν γινόταν άνθρωπος δεν θα μας ονόμαζα αδελφούς, Σαν άνθρωπος λέει ότι στηρίζεται στο Θεό, Αν δεν γινόταν άνθρωπος δεν θα είχε καμιά ανάγκη να στηριχθεί στο Θεό, Δεν θα στηριζόταν στο Θεό, Άρα είναι ο ίδιος ο Θεός. Και πάλι, τι λέει στην Παλαιά Διαθήκη ο Χριστός, προφητικός, στον Ισαΐα Είδου εγώ και τα παιδιά μη έδωκεν ο Θεός, τι ωραίος λόγος Να εγώ ο Χριστός και τα παιδιά που μου έδωκε ο Θεός Παιδιά εννοεί τους πιστούς, τους χριστιανούς Μιλάει ο Χριστός λοιπόν και

λέει Να εγώ ο Χριστός και τα παιδιά που μου τα έδωκε ο Θεός Καταδέχεται να μιλάει έτσι ο Χριστός και να λέει ότι τα παιδιά του τα έδωκε ο Θεός, διότι έγινε άνθρωπος και μιλάει σαν άνθρωπος Ή αν δεν γινόταν άνθρωπος, δεν θα έλεγε τα παιδιά μου τα έδωκε ο Θεός, διότι ο ίδιος είναι Θεός και όλος ο κόσμος δικά του παιδιά είναι Το καταλάβαμε αυτό αδελφοί μου και μόνο αυτό αν καταλάβαιναν οι χιλιαστέ, οι ψευδομάρτυρες το Ιεχωβά δεν θα ήταν χιλιαστέ, δεν θα ήταν αιρετική Σύμφωνα με αυτά τα λόγια ο Χριστός παρουσιάζεται κατώτερος από τον Θεό, εξαρτημένος από τον Θεό διότι έγινε άνθρωπος λέει Αν δεν γινόταν άνθρωπος, Δε θα μιλούσε σαν κατώτερος από τον Θεό.

Από αυτό καταλαβαίνουμε ότι είναι ο ίδιος ο Θεός. Ο Χριστός σαν άνθρωπος, Δεν είναι μόνο ο κατώτερος από τον Θεό, Σαν άνθρωπος. Είναι κατώτερος και από κάποιους άλλους. Ποιος θα το πει? Τους Αγγέλους, μπράβο, μπράβο, το λέει αυτό η Γραφή Ο Χριστός σαν άνθρωπος είναι κατώτερος και από τους αγγέλους, γιατί, διότι οι άγγελοι δεν παθαίνουν τίποτε και δεν πεθαίνουν Ο Χριστός έπαθε και απέθανε, ο Χριστός για μας έγινε όχι μόνο κατώτερος από τον Θεό, από τον εαυτό του, άνθρωπος Αλλά έγινε και κατώτερος από τους Αγγέλους, Διότι έπαθε και πέθανε, Εινώ οι Άγγελοι δεν παθαίνουν τίποτα και δεν πεθαίνουν Αυτό λέει ο συχνά στους

χιλιαστάς, Εδώ λέει ο Χριστός ότι ο Πατέρας είναι μεγαλύτερος και ο Υιός μικρότερος Μάλιστα το λέω αλλά αλλού λέει ότι είναι κατώτερος και από τους Αγγέλους ο Χριστός Τι έχεις να πεις του λέω πάνω σε αυτό λέω στο χιλιαστή, Είναι κατώτερος από τους Αγγέλους σαν άνθρωπος και το άλλο ισχύει με την ίδια έννοια. Ο Χριστός είναι κατώτελος σαν άνθρωπος. Αν δεν γινόταν άνθρωπος, δεν θα παρουσιάζονταν κατώτερος από τον Θεό.

Τα παιδεία του Χριστού, τα παιδιά του Χριστού, οι πιστοί, οι χριστιανοί και κοινώνει και σαρκός και αίματος. Τι θα πει αυτό? Μετέχων σαρκός και αίματος, Εμείς οι άνθρωποι έχουμε ψυχή ή πνεύμα, Αλλά μετέχουμε σαρκός και αίματος, Έχουμε και σάρκα και οστά, Δεν έχουμε μόνο ψυχή, Αλλά κοινωνούμε σαρκός και αίματος, Αυτό θα πει, Μετέχουμε σαρκός και αίματος, Έχουμε σάρκα και οστά, Σάρκα και κόκκαλα, Έχουμε σώμα με μια λέξη. Επειδή λοιπόν εμείς τα παιδιά του Χριστού έχουμε σάρκα και αίμα, έχουμε σώμα και Αυτός παραπλησίως μετέσχε των Αυτών Και ο Χριστός πήρε

τα ίδια στοιχεία, σάρκα και αίμα, σάρκα και αίμα Πήρε και αυτός σώμα, Έγινε σαν εμάς ο ασώματος Θεός, Πήρε σώμα, Σωματώθηκε, Γιατί πήρε το σώμα ο Χριστός, Εδώ είναι η πιο συγκινητική έννοια, Γιατί ο Χριστός πήρε το σώμα, Ο Χριστός πήρε το σώμα προπάντων και κυρίως για να εμπορεί, να πάθει και να αποθάνει για μας, να θυσιαστεί για μας ή να δια του θανάτου καταργήσει τον τοκράτος έχοντα του θανάτου, του τέση των διάβολων Πήρε ο Χριστός σώμα για να μπορεί να θυσιαστεί και με το θάνατό

του να καταργήσει ποιον, αυτόν που έχει το κράτος του θανάτου, κράτος θα πει δύναμη Αυτόν που έχει τη δύναμη του θανάτου, αυτόν που έχει τη δύναμη να φανατώνει τους ανθρώπους Ποιον εννοεί το λέγει, του τέστη των διάβολων, δηλαδή των διάβολων Σήμερα αδελφοί μου, πολλοί ιεροκήρυγες και χριστιανοί αποφεύγουν να αναφέρουν τη λέξη διάβολος Ξοκάρει, λέει αυτή η λέξη. Έχει γίνει πολύ ψευτοευγενής ο κόσμος στην εποχή μας. Δεν αναφέρουν λέξεις διάβολους, δεν αναφέρουν κόλασεις.

Λοιπόν, αποφεύγουν μερικές λέξεις. Εμείς δεν μπορούμε να γίνουμε ευγενέστεροι από τους Απόστολους. Ο Απόστολος λέγει ότι ο Χριστός πήρε σώμα να θυσιαστεί και με το θανατό του να καταργήσει των διάβολων

Σήμερα οι άνθρωποι ηρωνεύονται άμα πεις διάβολος, γιατί έχουν τον διάβολο μέσα τους Όποιος δεν έχει τον Χριστό έχει τον διάβολο, το διαμέρισμα δεν μένει ξενικιαστο Να το ξέρετε, όποιος δεν έχει τον Χριστό, έχει το διάολο μέσα του Ο κόσμος όλος, λέει ο Απόστολος Ιωάννης, εν τον πονηρό κείται Η ολίγη πιστή είναι με τον Χριστό Ο πολλής κόσμος, το λέει ο Απόστολος, είναι φοβερός λόγος Είναι με τον διάβολο Γι' αυτό δεν αγαπάει τον Χριστό και δεν είναι ενδιαφέρετη για τη σωτηρία του Ο διάβολος, κατά την αντίληψη του ανοήτου κόσμου, θεωρείται έτσι γέννημα της φαντασίας, φανταστικών,

όχι πραγματικών Είναι και ένας καθηγητής εκεί στην Αθήνα της Θεολογίας, που ήταν για να παραστεί στο μοντέρνο, λέει δεν υπάρχει διάβολος Η έννοια του Διαβόλου δημιουργήθηκε το Μεσαίωνα, Ρέ η Λήφιε θεολόγε, Λά η Γραφή λέει εδώ ο Διάβολος Και η Κενή και η Παλαιά Διαθήκη Σε τι παλιωεποχή ζούμε καθηγητής της Θεολογίας να λέει ότι δεν υπάρχει Διάβολος Και ότι το Διάβολο τον δημιούργησε η φαντασία των ανθρώπων του Μεσαίωνος

Θεωρούν το Διάβολο πολύ προσωποποίηση του κακού, δεν είναι πρόσωπο ο Διάβολος Αλλά είναι προσωποποίηση του κακού, Λάθος, Έρεσης, Ο Διάβολος είναι πρόσωπο, Αλλά κακό και κακοποιό πρόσωπο Όπως πρόσωπο είναι ο άνθρωπος, έχει μυαλό ο άνθρωπος, Όπως πρόσωπο είναι ο άγγελος, Όπως πρόσωπο είναι ο πατήρ, Όπως πρόσωπο είναι ο ιός, Όπως πρόσωπο είναι το Άγιο Πνεύμα Έτσι είναι πρόσωπο και ο διάβολος και όλοι οι αγγελοί του, οι δαίμονες, είναι πρόσωπα Διάφορα φαινόμενα φοβερά αποδεικνύουν με τρόπο απτό ότι υπάρχει διάβολος Και υπάρχουν δαίμονες, άγγελοι του διαβολού, πονηρά και ακάθαρτα και κακοπία

πνεύματα Ποια είναι αυτά τα φαινόμενα που αποδεικνύουν την ύπαρξη του διαβόλου και των δαιμόνων Είναι τα δαιμονικά, τα πνευματιστικά και τα μαγικά φαινόμενα Θα αναφέρω μερικά φαινόμενα, να μην φοβηθεί όμως κανείς Ένας άνθρωπος, νορμάλ άνθρωπος, φυσιολογικός άνθρωπος, αποτόμος, μεταβάλλεται Βλέπεις, αλλιώνεται η μορφή του, αφρίζει, τρίζει τα δόντια, κραυγάζει, ουρλιάζει, σπαράζει, πέφτει κάτω, ξηρένεται Καλά μέχρις εδώ μπορεί να πει καλείς, ε είναι ψυχολογικά φαινόμενα, από εδώ και μέρα μου πείτε τι είναι

Ξεπλησιάζει ο δαιμονισμένος που δεν σε έχει δει ποτέ και σου λέει, Γεια σου Κώστα, που ξέρει το όνομά σου Ξέρεις Κώστα, τότε έκαμε σε εκείνη και εκεί τη βρωμιά, ημερομηνίες, πρόσωπα, πράγματα, μπορεί να σου βγάλει όλα τα αμαρτήματα στη φόρα Είναι γεγονότα που αποδεικνύονται, διαπιστώνονται, εγώ σαν θεολόγος για να μιλάω υπεύθυνα έχω ερευνήσει αυτά τα γεγονότα και έχω κάνει σχετικές διαλέξεις Είδα δαιμονικά φαινόμενα με τα μάτια μου Να βλέπεις τώρα αυτό το δαιμονισμένο που μπορεί να είναι ένας αγράμματος, ένας χωριάτης Που καλά-καλά δεν ήξερε να πει καλημέρα στο χωριό του Και να σου μιλάει Φαρσία, Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ρωσικά, Αραβικά,

Εβραϊκά Υπάρχουν δαιμονισμένοι μερικοί που μιλάνε ξένες γλώσσες Μάλιστα Μια κοπέλα, γνωστό μου ανθρώπων, δαιμονίστηκε και μιλούσε ξένες γλώσσες 13 χρονών ο κορίτσι, ίδρουναν δε τα πόδια της και άσταζαν μοίρα Και έλεγαν οι γονείς, Αγίασε το κοριτσάκι μας, δεν είχε αγιάσει, είχε δαιμονιστεί Πήγαν στους ιερείς, διάβασαν εξορκισμούς και απειλάγει το πλάσμα και τώρα όλοι οι συγγενείς, πέντε-έξι οικογένειες αδελφικές, έρχονται όλοι μαζί στα κηρύγματα, πηγαίνουν στην Εκκλησία, εξομολογούνται, κοινωνούν. Από αυτό το φαινόμενο πίστεψαν και έγιναν χριστιανοί. Προτήτρα ήταν απλώς καλοί άνθρωποι, κοσμικοί, τρέχαν στα κέντρα των διασκεδάσεων.

Λοιπόν δεν ασχολούνταν με την Εκκλησία, δεν ενδιαφέρονταν για τη σωτηρία τους. Όταν κάποτε είδα να έρχονται όλες αυτές οι οικογένειες ανελιπώ στα κηρύγματα και ρώτησα Λέω πως εσείς λέω όλα τα αδέρφια πιστεύετε και οικογενειακώς και έρχεστε στα κηρύγματα Γέλασε ένας από αυτούς και μου λέει εμείς, εμάς για να πιστέψουμε λέει μας βοήθησε ο διάβολος Λέω, τι είναι αυτό που λες, αυτό λέει πως σου λέω, μας βοήθησε ο διάδολος και μου είπαν το περιστατικό Μάλιστα, μπορεί να πιάσεις ένας δαιμονισμένος, να τον δέσεις με φωτρές αλυσίδες και να τις πάσεις σαν κλωστή Μπορεί να πέσει ένας δαιμονισμένος από ύψους 50-100 μέτρα και να μην πάθει ούτε μια μικρή πληγή, ούτε μια γρατσουνίσια Ο νόμος της Βαρύτητος πάει

περίπατο, καταργείται ο φυσικός νόμος της Βαρύτητος Μπορεί να πέσει μέσα στις φωτιές και να μην κέγεται Μπορεί να χορεύει πάνω σε αλαμένα κάρβολα, να μην κέγεται Αυτό το φαινόμενο συμβαίνει στην πατρίδα μας όπως ξέρετε με τους αναστενάριδες Στο Λαγκαδά και στο ένα-δυο χωριά εκεί των Σερών Συμβαίνει και στις Ινδύες που οργιάζει η μαγεία, είναι το φαινόμενο της ακαΐας όπως λένε στην επιστήμη Δαιμονικά πρόσωπα χορεύουνε πάνω στις φωτιές και δεν καίβονται με τη δύναμη του Σαταλά Όπως οι τρεις παιδες μέσα στο καμίνι του Ναβουχοντονώσερος δεν καίονταν με τη δύναμη του Θεού Μέχρι σε ορισμένο σημείο έχει και ο Σαταλάς δύναμη, μέχρι σε ορισμένο σημείο Στην Αφρική κάτω,

α, πνευματιστικά φαινόμενα Πηγαίνουν δυστυχώς πολλοί σε πνευματιστικές συνάξεις Και ρωτούν τα μέντιου για τους νεκρούς, για άλλα πράγματα, για αποκαλύψεις Λατρεία του διαβόλου είναι αυτά τα πράγματα, μακριά Με βάση περιπτώσει στο πνευματισμό συμφέρουν φαινόμενα ανεξήγητα φυσικός και ανθρωπίνος Να είσαι στην πνευματική σύλλαξη και να λες, εγώ θέλω να ακούσω, να είδω τον πατέρα μου που πέθανε εδώ και 20 χρόνια σπου Θέλω να δω τη μορφή του, να ακούσω τη φωνή του Από τόμως, να έρχεται η μορφή του πατέρα μπροστά, να ακούς τη φωνή του και να εκπλείσαι Πατέρα να φωνάζεις!

Δεν είναι ο πατέρας, είναι ο διάβολος που παίρνει τη μορφή του πατέρα και τη φωνή του πατέρα Ο μεγάλος υποκριτής, ο μεγάλος ηθοποιός Μπορεί ένας άνθρωπος 80 κιλά Την ώρα των πνευματιστικών εκδηλώσεων να γίνει 30 κιλά Να χάσει τα 50 κιλά του βάρος Του τις εγγύσεις και να δείχνει 30 όχι 50 Μπορεί να βλέπεις να λένε οι πνευματιστεί μερικά λόγια σατανικά Και να ανεβαίνουν τα τραπέζα, να χορεύουν ποτήρια, πιάτα, πιρούνια Στα κηρύγματα στην Αθήνα έλεγα κάποτε για τέτοια φαινόμενα και σε ένα κύκλο προσώπων και υπομηδίασε, λέω γιατί υπομηδιάς,

εγώ είμαι πνευματιστής αυτά τα πράγματα έκανα σηκώναμε λέει τα τραπέζα και τα ποτήρια και τα πιάτα και τα πιρούνια και τα κοτάλια στον αέρα και χόρευαν Στον Παμπίνη, ένα χωριό της Τελοκρανίας, εν θυμίστε προ λίγων ετών, ψηλεύησαν δαιμονικά φαινόμενα και αναστατώθηκε ο τύπος, η τηλεόρασης, έγινε μεγάλος τόρυβος Να είναι κλειστό το σπίτι και να έρχονται από το ποτάμι πέτρες μέσα στο σπίτι, κλειστό το σπίτι, να σηκώνονται αντικείμενα και να χορεύουν Αυτή η κοπέλα που σας είπα των 13 ετών, όταν ήταν δαιμονισμένη, έλεγε Θέλετε να δώσω εντολή, να φύγει αυτό το αντικείμενο από εκεί και να πάει στον τείχο εκείνος Έδινε εντολή και μετακινήτω Αυτά δεν είναι παραμύθια, είναι γεγονότα

Άχ ο κόσμος, αν δεν ήταν επιπόλαιος και προκατελημένος Δέρνει τον κόσμο αδελφοί μου η επιπουλεότηση και η προκατάληψη Αστασουλε αυτά είναι παπαδίστικα, δεν είναι παπαδίστικα, είναι γεγονότα που μαρτυρούνται από τη Γραφή και εβεβαιώνονται από τα δαιμονικά φαινόμενα κάθε εποχής Θα έχετε ακούσει ίσως για ένα σύγχρονο ιεραπόστολο που υπέστη αυτοκινηστικό δυστύχημα και φωνεύθει στο Ζαΐρ ο πατήρ Κοσμάς ο Γρηγοριάτης Ο πατήρ Κοσμάς, ο Γρηγοριάτης, προήλθε από την αδελφότητά μας, από τα οικοτροφία μας Ήταν κοντά στην αδελφότητα του Σταυρός, τον Πατρός Αυγουστίνου, επί δέκα έτη Κατόπιν έγινε μοναχός και ιεραπόστολος στην Αφρική Όταν ερχόταν από την Αφρική μου έλεγε τρομερά φαινόμενα

που συμβαίνουν στην Αφρική Γιατί η Αφρική είναι ιδωλολατρική και δαιμονοκρατείται μου έλεγε ένα περιστατικό που δημοσιεύτηκε και σε περιοδικό Ιαραποστολικό της Θεσσαλονίκης και εμείς το δημοσιεύσαμε σε περιοδικό με το Land Rover πήγαινε μια μέρα σε κάποια πολιτεία εκεί της Αφρικής για να κηρύξει τον Λόγο του Θεού Στον δρόμο, βλέπετε ένα περίεργο φαινόμενο Πεντακόσοι περίπου Αφρικανοί Προσπαθούσαν να μεταφέρουν ένα νεκρό στο νεκροταφείο Και δεν μπορούσαν Δεν μπορούσαν να σηκώσουν το φέλετρο Γινόταν τόσο βαροί που ήταν αντίλατο να το σηκώσουν Επέμειναν, επέμειναν, γινόταν ελαφρότερο, το σήκωναν Προχωρούσαν λίγο, γινόταν βαροί, το άφηναν κάτω Σε μια περίπτωση, μια δύναμης πήρε

όλο αυτόν τον κόσμο και το φέρετρο, τους εξέτρεψε από τον δρόμο προς τα χωράφια Ένα κύμα, μια δύναμης, τους έβγαλε από τον δρόμο όλους προς τα χωράφια Λέει τι συμβαίνει στους συνοδούστου τους από την Αθρική Άλλοι δεν ξέρεις τι συμβαίνει Μέσα στο φέρετρο είναι ένας νέος Ξήτασαν την περίπτωση, ήταν ένας νέος ο οποίος είναι θύμα μαύρης μαγείας. Κάποιος φθονερός και μοχθηρός άνθρωπος πήγε σε μάγο που κάνει μαύρη μαγεία και με τη μαγεία φανάτωσε το παιδί αυτό το νέο. Και οι άνθρωποι του παιδιού αυτού πήγαν στο μάγο που κάνει λευκή μαγεία για να προκαλέσει εκδίκηση. Και γι' αυτό λέει δεν μπορεί να μεταφέρουν τον νεκρό στο νεκροταφείο.

Λένε να βγάλουν το ευκολόγιο, να διαβάζουν οι εξωτερικισμού, να φύγουν τα δαιμόνια, να μπορέσουν να μεταφέρουν τον νεκρό Μην το κάνεις αυτό του λένε, γιατί αν το κάνεις θα στραφούν όλοι εναντίον σου Πρέπει να γίνει εκδίκησης, αλλιώς δεν γίνεται το πρόβλημα Σε μια στιγμή τι συνέβη, καθώς σήκουσαν το φέρετρο και προχωρούσαν Φεύγει το φέρετρο σαν βουλίδα, πηγαίνει προς τα μπρος, έρχεται προς τα πίσω, πέφτει πάνω σε μια γυναίκα και την κρεμίζει κάτω νεκρή Ω, φώναξαν όλοι οι μαύροι, έγινε η εκδίκηση Αυτή η γυναίκα ήταν που είχε κάνει τη μαύρη μαγεία και τιμωρήθηκε Μετά οδήγησαν και τους δύο νεκρού στο νεκροταφείο χωρίς κανένα εμπόδιο Γύρονται πολλά εγκλήματα μαγικής φύσεως στην Αφρική Οδηγούνται

στα δικαστήρια, οι δικαστές βγάζουν αποφάσεις καταδικαστικές και επειδή φοβούνται και αυτοί να μην τους κάνουν μαγικά και έχουν συμφορά ενώ βγάζουν απόφαση καταδικαστική δίνουν εντολή να μην εκτελεστεί η απόφαση Η Αφρική είναι τρομοκρατημένη να πιάνουν παιδάκια, να τα σφάζουν και να τα προσφέρουν θυσίες να παίρνουν αίμα από παιδάκια και να τα ενχαίων μέσα σε καλάμια και να παίρνουν καβάλες στο καλάμι και να σηκώνονται στον αέρα και άλλοτε προσγειώνονται ομαλά και άλλοτε δεν προσγειώνονται ομαλά, πέφτουν κάτω και σκοτώνονται Ο διάβολος αγαπητοί μου είναι πραγματικότης, έχω δει πλήρως δαιμονικά φαινόμενα στην Αθήνα Είναι ένας Κύπριος ιερομόναχος που

έχει το χάρισμα να βγάζει δαιμόνια Και έχουν μαζέψει δαιμόνια από όλο τον κόσμο, πηγαίνω μερικές φορές στο ναό του και κυρίττου Και βλέπω τρομερά πράγματα και ακούω Ο Χριστός ήλθε στον κόσμο, λέγει ο Απόστολος Ιωάννης, για να διαλύσει τα έργα του Διαβόλου Μερικοί φοβούνται τα μάγια. Όποιος έχει σχέση με τον Θεό και την Εκκλησία, τα μυστήρια της Εκκλησίας ζει η πνευματική ζωή να μην φοβάται. Ή αν είναι κοσμικός και πάθει μάγια, η Εκκλησία έχει ευχές. Αν μετανοήσουν, αν νηστέψουν οι άνθρωποι, αν αλλάξουν φρονήματα, αισθήματα, ζωή, τότε η μαγεία με τις ευχές της Εκκλησίας διαλύεται. Ποτέ να μην προσφύγετε σε σαντατικά πράγματα για τη λύση μαγείας Θα προσφεύγετε στην Εκκλησία Μέχρις αυτού του σημείου ερμηνεύομαι απόψε Και αύριο αν θέλει

ο Θεός θα συνεχίσουμε Αύριο θα σας πω και για το τρομερό θαύμο που συνέβη στην Αθήνα Δεν έχουμε χρόνο, πρέπει να παραδόνσουμε την αίθουσα Λοιπόν όλοι μαζί να πούμε το διευχών Λοιπόν, αύριο, αύριο, διευχών των Αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, Αμήν