Περί μετανοίας και εξομολογήσεως

Περίληψη

Ἡ μετάνοια, διδάσκει ὁ Δημήτριος Παναγόπουλος, σημαίνει διαρκῆ κάθαρσιν τῆς ψυχῆς δι᾿ εἰλικρινοῦς αὐτοεξετάσεως, τῆς Γραφῆς, τῆς Παραδόσεως καὶ τῶν Πατέρων. Προτρέπει νὰ ἐγκαταλειφθοῦν αἱ προφάσεις καὶ νὰ προσέχῃ ἕκαστος τὰς ἰδίας ἁμαρτίας καὶ ὄχι τὰ σφάλματα τοῦ κλήρου: ἡ προσωπικὴ ἀδυναμία τοῦ ἱερέως δὲν καταργεῖ τὴν μυστηριακὴν χάριν, διότι τιμᾶται ἡ ἱερωσύνη τοῦ Χριστοῦ καὶ ὄχι ὁ ἄνθρωπος. Ἕκαστος κρίνεται κατὰ τὴν ἰδίαν εὐθύνην, οἱ δὲ πιστοὶ ὀφείλουν νὰ προσεύχωνται δι᾿ ἀξίους ποιμένας ἀντὶ νὰ χρησιμοποιοῦν τὰ σκάνδαλα ὡς πρόφασιν ἀποχῆς ἀπὸ τὴν ἐξομολόγησιν. Καλεῖ εἰς ἔμπρακτον μέριμναν διὰ τὰς κινδυνευούσας ψυχάς, μὲ προσευχήν, συμβουλήν, ὑλικὴν βοήθειαν καὶ συμφιλίωσιν, κατὰ τὸ ὑπόδειγμα τοῦ Καλοῦ Σαμαρείτου καὶ τοῦ Προδρόμου (Λουκ. 10,25-37). Περιστατικὸν συγγενῶν συμφιλιωθέντων μετὰ δεκαοκτὼ ἔτη δεικνύει πῶς ἡ ἐπιμονὴ συντρίβει τὴν ὑπερηφάνειαν καὶ ἑτοιμάζει ψυχὴν πρὸς θάνατον.