Ὁ Ἄφρων Πλούσιος

Ἡ ἀγγλικὴ μεταγραφὴ εἶναι αὐτόματη μετάφραση τῆς πρωτότυπης ἑλληνικῆς διάλεξης. Ἐνδέχεται νὰ περιέχει σφάλματα· ἡ πρωτότυπη ἑλληνικὴ ἠχητικὴ ἐγγραφὴ εἶναι ἡ ἔγκυρη πηγή. Ὁρισμένα ἀποσπάσματα παραλείπονται βάσει ἐκδοτικῆς πολιτικῆς.

The homily "The Rich Fool" was given abroad. abroad. He will impart to us his prayer and blessing, because, sadly, his time here has come to an end and he will be leaving us. We would have liked to keep him here always, but humanly speaking, that is not possible. So today he will speak to us for a little while and give us his prayers and blessing,

so that we too may pass a forty-day period blessed by God and have a good winter. With love and deep emotion, I shall invite Father Ephraim to sit here at the Beautiful Gate. Here, at the beautiful gate, to speak to us the word of God.

In his foolish, diseased mind, the rich man never once considered that he was mortal. Death did not concern him. He studied with passion how to enjoy all that God had given him, thinking that he would live many years. But sadly, unexpectedly, he hears the judicial voice of God saying to him: Fool, fool,

this night your soul is required of you. So, where is your honor now? How do you feel? “Vain and foolish man,” God says to him, “this very night the thread of your life will be cut, and you will depart into eternity. What defense will you give for your indifference toward your soul, and for squandering precious time, caring only about earthly things?

These things, of course, apply to every person, not only to the rich man of today's Gospel. My brothers, the faithful Christian looks not at the passing nature of this present life, but at the eternity of the other life. He sees a sun that will never set. He sees a day that will never turn to evening. He sees a life without night.

For the faithful, death causes no loss. On the contrary, it is the bringer of joy and gladness. It is the carrier who leads us from the things that flow away to the things that abide. The duration of this present life, then, is minimal compared to the duration of eternity. What is a drop in the ocean? What is a grain of sand on the endless shore? What is a little leaf within the forest? What is a snowflake upon the vast, snow-covered mountain peak?

This is what time is before eternity. Since people seek joy, compare the joys of this fleeting earthly life against the joy of eternity. The false joys not only pass away, but hide bitterness within them. The joys of the world are poison smeared with sweetness and wrapped in gold paper. The one life is seen, visible; the other life is eternal, unseen, invisible.

Which one has value, the body that we see, or the soul that we do not see? The soul can live without the body, but the body cannot live without the soul. Death itself proves this: when death comes, the soul continues to live even though it no longer has the body, while the body decays without the soul. The cage has value because it shelters the bird, but the bird can live both inside the cage and outside it. Outside the cage, it lives more comfortably and more freely, and soars to great heights.

So too the soul, freed from the cage of the body, flutters up to great heights, angelic, heavenly, divine.

The eternal life is invisible; to the eyes of the body it is invisible, but to the eyes of the soul it has hypostasis; it truly exists. It is real. The heart is invisible to the eyes of the body. Yet the doctor sees it by using the rays. And we too see many things with the senses of the body. But the invisible world we see with the rays of faith. The soul sees when the eyes close and a person sleeps. The proof is in the dream.

This simple phenomenon that we call a dream is proof that the soul exists, that the soul has its own eyes, and that the soul lives outside space and time. You sleep, worn out, for a few minutes, and you see a dream with such adventures that, to actually take place, they would need hours and many days. You wake startled by some episode of the dream. You look at your watch and, astonished, you find that you had slept only two minutes.

You know that even the most eventful dream lasts only a few seconds, and sometimes merely a fraction of a second. Just as you close your eyes in sleep and the soul sees, so too you close your eyes in death and the soul continues to see. Only then it no longer sees dreams, but realities beyond this world. We pass from time into eternity. Time is money of incalculable value: not with a drachma,

but with a single minute, we purchase eternity. It is enough that this minute be a true minute of time. How did the thief buy Paradise? With a single minute. He needed not even a minute to confess Jesus Christ, to beg for His mercy, and to say with sincere repentance, "Remember me, Lord, in Your Kingdom." This is why the Apostle Paul cries out, "See then that you walk carefully, not as unwise, but as wise, redeeming the time,

because the days are evil." Here is the bargain of this age: with the little time we have in the present, we purchase the eternity to come. And that time is very little indeed—not only because, even if our life reaches a hundred years, it is but a moment compared with eternity, but also because, for many, the time separating them from death is very short and may at any moment be reduced to nothing.

Let us hurry, then, to make this purchase of Paradise. We can. It is the best investment of our life. The time of this life is a sowing. Eternity is the harvest. Tell me what you sow, and I will tell you what you will reap. Sow faith, sow love, sow tears of pain and repentance, and you will reap the joy of eternal Paradise.

The Lord says it: “He shall receive a hundredfold and inherit eternal life. ” And Paul emphasizes it: “For this light, momentary affliction is preparing for us, beyond all measure, an eternal weight of glory. The Psalmist foretold it: "They who sow in tears shall reap in joy." My Orthodox Christians, we are free. Take care, take care with our freedom. It can become the hand of our salvation,

or it can become the knife of our self-destruction. It depends on the choice we make. Which do you prefer, to be the saplings in the nursery of this present life that will be transplanted into the garden of eternity, or to become the logs that will feed the fire of Hell? We are free to choose. The rich fool of today's Holy Gospel, using his time, the money of his life, and his freedom foolishly, became a log for the eternal fire in Hell. My dearest ones in Christ,

we have wasted enough time. There is no room for delay. How long will we go on gambling with our eternal interests? How long will we go on auctioning off eternity? How long will we go on living as though we were not Christians? Let us delay no longer. Now, not tomorrow, now God is calling us. Now our time can become a

promissory note by which we gain eternity. Yes, Lord of Glory, Jesus who loves mankind, our beloved Christ, count us worthy to gain eternity, using the time of our life to do Your holy will and Yours alone. Amen.

Ομιλία ο Άφρον Πλούσιος έγινε στο εξωτερικό

Εδώ στην ωραία πύλη να μας πει τον Λόγο του Θεού.

Ο Ιλίου με το αρρωστημένο μυαλό του δεν σκέφτηκε καθόλου ότι ήταν θνητός. Ο θάνατος δεν τον απασχολούσε. Μελετούσε με πάθος πώς να απολαύσει τα όσα του έδωσε ο Θεός, με τη σκέψη ότι θα ζήσει πολλά χρόνια. Δυστυχώς, απρόσμενα ακούει τη δικαστική φωνή του Θεού να του λέγει Άφρον, άφρον, τ' αυτή τη νύχτη την ψυχή σου απαιτούσει από σου Άδε η τίμα σας, τι νιέστε

Άνθρωπε μάτε και αφνητέ Του λέγει ο Θεός Αυτή τη νύχτα κόβεται το νήμα της ζωής σου και απέρχεσαι στην αιωνιότητα. Τι απολογία θα δώσεις δια την αδιαφορία της ψυχής σου και της πατάλη του πολιτήμου χρόνου, μεριμνώντας μόνο περί των γήινων. Αυτά βέβαια ισχύουν για κάθε άνθρωπο, όχι μόνον δια των πλούσιων του σημερινού Ευαγγελίου. Αδελφοί μου, ο πιστός χριστιανός βλέπει όχι την παροδικότητα της παρούσις ζωής αλλά την αιωνιότητα

της άλλης ζωής Βλέπει έναν ήλιο που δεν θα δύσει ποτέ Βλέπει μία ημέρα που δεν θα βραδιάσει ποτέ Βλέπει μία ζωή χωρίς νύχτα Ο θάνατος για τους πιστούς δεν προκαλεί ζημιά. Αντίθετα, είναι πρόξενος χαράς και αφροσύνης. Είναι ο αγωγιάτης που μας οδηγεί από τα ρέοντα στα μένοντα. Η διάρκεια λοιπόν της παρούσις ζωής είναι ελάχιστη συγκριτική με τη διάρκεια της αιωνιότητας. Τι είναι μια σταγόνα στον ωκεανό, τι

είναι ένας κόκκος άμμου στην απέραντη αμμοδιά, τι είναι ένα φυλαράκι μέσα στο δάσος, τι είναι μια νηφούλα μέσα στην απέραντη χιονισμένη βουνοκορφή. Αυτό είναι ο χρόνος μπροστά στην αιωνιότητα. Επειδή οι άνθρωποι ζητάνε τη χαρά, συγκρίνεται τις χαρές της πρόσχερης επίγειας ζωής μπροστά στη χαρά της αιωνιότητας. Οι ψεύτικες χαρές όχι μόνο διαβαίνουν, αλλά κρύβουν μέσα τους την πίκρα. Φαρμάκι αλλημένο με γλυκόζι και τυλιγμένο σε χρυσόχαρτο είναι οι χαρές του κόσμου.

Η μία ζωή είναι βλεπομένη, ορατή, η άλλη ζωή είναι αιώνια, μη βλεπομένη, αόρατη. Ποιο έχει αξία το σώμα που το βλέπουμε ή η ψυχή που δεν την βλέπουμε? Χωρίς το σώμα η ψυχή μπορεί να ζήσει, χωρίς ψυχή το σώμα δεν μπορεί να ζήσει. Απόδειξης ο θάνατος, με το θάνατο η ψυχή ζει και ας μην έχει το σώμα, ενώ το σώμα σαπίζει χωρίς τη ψυχή. Το κλουβί έχει αξία διότι φιλοξενεί το πουλί, το πουλί να ζήσει και μέσα στο κλουβί και έξω από το κλουβί. Ανάστα, έξω από το κλουβί, ζει πιο άνετα, πιο ελεύθερα, φτάνει σε ύψη

μεγάλα. Έτσι και η ψυχή ελεύθερη από το κλουβί του σώματος, φτερουγίζει σε ύψη μεγάλα, αγγελικά, ουράνια, θεϊκά.

Αόρατη η αιώνια ζωή, στα μάτια του σώματος αόρατη, στα μάτια της ψυχής έχει υπόσταση. Είναι υπαρκτή, η καρδιά είναι αόρατη στα μάτια του σώματος Ο γιατρός όμως την βλέπει χρησιμοποιώντας τις ακτίνες Και εμείς πολλά τα βλέπουμε με τις αισθήσεις του σώματος Τον αόρατον κόσμο τον βλέπουμε με τις ακτίνες της πίστεως Η ψυχή βλέπει όταν τα μάτια κλείνουν και ο άνθρωπος κοιμάται Απόδειξη στο όνειρο Το πόσο απλό φαινόμενο που λέγεται όνειρο είναι απόδειξης ότι υπάρχει ψυχή, ότι η ψυχή έχει τα δικά της μάτια και ότι η ψυχή ζει εκτός χώρου και χρόνου.

Κοιμάσαι κουρασμένος για λίγα λεπτά και βλέπεις όνειρο με τέτοιες περιπέτειες που για να πραγματοποιηθούν χρειάζονται ώρες και ημέρες πολλές. Ξυπνάς τρομαχμένος από κάποιο επεισόδιο του όνειρου. Βλέπεις το ρολόι σου και κατάπληκτος διαπιστώνεις ότι μόλις δύο λεπτά είχες κοιμηθεί. Γνωρίζεται ότι και το πιο περιπετειώδες όνειρο διαρκεί ελάχιστα δευτερόλεπτα. Κάποτε δε και κλάσματα δευτερολέπτου. του. Όπως κλείνεις τα μάτια στον ύπνο και η ψυχή βλέπει, έτσι κλείνεις τα μάτια στο θάνατο και η ψυχή εξακολουθεί να βλέπει. Μόνο που δεν βλέπει πλέον όνειρα, αλλά βλέπει υπερκόσμιες

πραγματικότητες. Από τον χρόνο μεταπηδούμε στην αιωνιότητα. Ο χρόνος είναι χρήμα Με ανυπολόγιστη αξία, όχι με μία δραχμή, αλλά με ένα λεπτό αγοράζουμε την αιωνιότητα Αρκεί το λεπτό αυτό να είναι λεπτό χρόνου Πώς αγόρασε ο ληστής τον παράδεισο, με ένα λεπτό Ούτε ένα λεπτό δεν χρειάστηκε για να ομολογήσει τον Ιησού Χριστό και να ζήσει το ελαιός του και να πει με ειλικρινή μετάνοια «Μνίστητι μου Κύριε εν τη Βασιλεία Σου». Γι' αυτό ο Απόστολος Παύλος φωνάζει «Βλέπετε πώς ακριβώς περιπατείτε, μή ως άσωφοι, αλλά σωφοί, εξαγοραζόμενοι των καιρών, ότε η μέρε πονηρέηση.

Να η αγορά του αιώνας, με το λίγο χρόνο του παρόντος Αγωράζουμε την αιωνιότητα του μέλλοντος με το λίγο χρόνο, με τον ελάχιστο, όχι μόνο διότι ο χρόνος της ζωής μας κι αν φτάσουμε τα εκατό έτη είναι μια στιγμή μπροστά στην αιωνιότητα, αλλά και διότι για πολλούς ο χρόνος που τους χωρίζει από τον θάνατο είναι ελάχιστος, τι είναι να γίνει χρόνος μηδέν. Ας πέψουμε να κάνουμε την αγορά του παραδείσου. Μπορούμε. Πρόκειται για την καλύτερη επέμβηση της ζωής. Ο χρόνος της ζωής είναι σπορά. Η αιωνιότητα είναι θερισμός.

Πες μου τι σπέρνεις να σου πω τι θα θερήσεις. Σπέρνεις πίστη, σπέρνεις αγάπη, σπέρνεις δάκρυα πόνο και μετανείας, θα θερήσεις χαρά παραδείσου αιωνίου. Το λέγει ο Κύριος Εκατονταπλασία αναλείψετε και ζωήν αιώνιων κληρονομήσεις Το τονίζει ο Παύλος Το γάρ παραυτίκα ελαφρών της θλίψεως ημώ καθ' υπερβολή εις υπερβολήν αιώνιων βάρος δόξης κατεργάζεται ημίν Το έχει προείπει ο Ψαλμοδός εισπύροντες εν δάκρυσιν εναγαλιάσι θεριούσιν Χριστιανοί μου Ορθόδοξοι, είμεθα ελεύθερη προσοχή, προσοχή στην ελευθερία μας Μπορεί να γίνει το χέρι της σωτηρίας,

μπορεί να γίνει το μαχαίρι της αυτοκτονίας μας Εξαρτάται από την επιλογή που θα κάνουμε Τι προτιμάτε, να είμαιθα τα βενβρύλια στο φυτώριο της παρούσις ζωής που θα μεταφυτευτούν στον κήπο της αιωνιότητος ή να γίνομαι τα κούτσουρα που θα τροφοδοτήσουν τη φωτιά της κολάσεως, είμαιθα ελεύθερη να διαλέξουμε Ο πλούσιος άφρον του σημερινού Ιερού Ευαγγελίου, αφρόνος χρησιμοποιώντας τον χρόνο, το χρήμα της ζωής, την ελευθερία, έγινε κούτσουρο της αιωνίου φουτιάς στην κόλαση. Φίλτα Αντίχριστο, αρκετά χάσαμε τον χρόνο.

Αναβολή δεν χωράει. Μέχρι πότε θα παίζουμε με τα αιώνια συμφέροντά μας, μέχρι πότε θα βγάζουμε στο σφυρί την αιωνιότητα, μέχρι πότε θα ζούμε σαν αχρίστιανοι, ας μη αναβάλουμε πια. Τώρα, όχι αύριο, τώρα μας καλεί ο Θεός Τώρα ο χρόνος μας μπορεί να γίνει γραμμάτιο για να κερδίσουμε την αιωνιότητα Ναι Κύριε της Δόξης Ιησού Φιλάθροπε, Αγαπημένε μας Χριστέ, αξίωσέ μας να κερδίσουμε την αιωνιότητα, χρησιμοποιώντας τον χρόνο της ζωής μας, κάμνοντας το δικό σου και μόνον Άγιο θέλημα. Αμήν.